Klavye Mahsulleri Ofisi

Blog yazmaya 2006 yılında başladığımda, etrafta bu kadar çok blog yoktu. Hatta o zamanlar "kendi blogunu kendin yap" tarzı bir çalışma da yapmıştım. En beğendiğim yazar ise -şu aralar bir giyim mağazasının yöneticiliğini yaptığı haberini aldığım- "Eşekbaşı"ydı.

Sonra arkası geldi. Crystal's Dreams, Atonica,Amerika'dan gelen ses taurus , biyonik kedi, gayriye, İine gibi bir çok blog. Hepsini severek okudum. bu dönemde ben de çok yazıyordum, ancak sonraları b2Evolution'un saçma sapan davranışlar sergilemesi -yeni versiyonu yüklediğimde aptallaşan türkçe karakterlerle uğraşamadım- yüzünden lanet olsun diyip Wordpress'e geçiş yaptım.

Her ne kadar eski versiyonları da sunucuda tutuyor olsam da, bir yere kadar tutabildim ve bir sinir akşamı sonrası hepsini uçurdum. uzunca bir süre yazmayı da bıraktım.

Daha sonra kimse beni okumaz oldu, yazmıyordum çünkü. Şimdilerde yine yazasım var, okuyasım da var, ancak o zaman edinilmiş çevre bir anda kaybolup gitmiş. Elde kala kala o zamanlardan 3-5 kişi kalmış. Bir kısmı da bloglarını "kamu" ya kapattıklarından erişilmez olmuşlar. Sadece kişilere link verip okutmayı yeğleyenler de var aralarında. Herkes kendine göre haklı nedenlere sahiptir tabii ki.

Ben buraya nereden geldim ?

Evet, hatırladım. Aslı'nın blogunda konuya dair serzenişini okudum.

Ben blog kardeşliği olayına hep şu şekilde baktım :

Sidebar'da bulunan insanlar, benim kendimden bir şeyler bulabildiğim, yazım tarzlarını beğendiğim, kendine dair, hayata dair farkındalıkları olan, hepsi birer kan-can sahibi "insan"lar. Bunların oraya giriş şekli benim "hadi yaaaa! ben de böyle düşünüyorum" olabileceği gibi "Hmm... ben hiç böyle düşünmemiştim ya!" şeklinde de olabiliyor. Dostlar, arkadaşlar dışında kalan "okunası insan"lar bu şekilde yerlerini alıyorlar sidebar'da.

Biri beni listesine eklemiş, sevinirim. Listesine eklemeyen de eklememiştir, bu kadar basittir. Bir zaman ekliydi de şimdi ekli değil mi? onun da canı sağolsun yahu, böyle ufak tefek meselelere kafamızı takmanın manası ne ki?

Şurada iki satır bir şeyler karalamanın zevkine varmış olan biri zaten bunu bu şekilde algılayacaktır diye düşünüyorum. Tam tersi düşünenler yok mu? vardır tabi. Zaten Aslı bunları da yazısının içinde gayet güzel bir şekilde anlatmış

Diyeceğim o ki, blog yazarı olmak ya da olmamak.. blog okumak ya da okumamak.. bence bütün mesele bu. Endirekt dahil olunmuş hayatları paylaşmaktan zevk alınmıştır ya da alınmamıştır. Yoksa bana ne CrystalsDreams'ın kırmızı "pisiklet"inden!