Yine yeni yeniden..

Amma çok yazdım bunu da yahu; her sene mutlaka bir "yine yeni yeniden" seremonisi yapar oldum, aslında iyi bir şey bir yandan bakarsan ama diğer yandan bakınca hiç de güzel bir şey değil, devamlı ev değiştirip hiç bir yerde arkadaş edinememiş çocuklara dönüyorum böyle de.

Güzel şeyler oluyor evet. Ama youtube kapalı.

Bu konuda söylenecek çok şey var. Youtube neden kapalı? videolardan birinin birilerinin kanına dokunduğu için, yasaklanıyor. Olmamalı mı? olmamalı bence ama hadi oldu diyelim, koskoca bir domaini yasaklamanın alemi ne? yani içerisinde bir tek hırsız çıktı diye bütün istanbul'u ablukaya almak gibi bir şey bu, mantıksız ve manasız!

Bu işin olur tarafı yok mu? var tabi. Kişisel denetim yaptırtmayı beceremiyorsan, hiç olmazsa url filtreleme yaptırt, ama nerdeee, bizimkiler alışmışlar kökten kopartmaya, tamam bir video kötü, youtube'a erişimi engelleyelim.

Devekuşları gibiyiz, kafamızı kuma gömünce her şeyin güzel olacağını varsayıyoruz. Dötümüz açıktaymış, ne gam!

Bu arada şu döt meselesine de girmek lazım.

Rivayettir, Can Yücel, bir bakana mı, birilerine "g.t" dediği için mahkemeye verilmiş. Hakimin ilk sorusu "savunmanız?" olunca, bizimki başlamış, "hakim bey, bizim köyde göte göt derler" diye. Hikaye de şu:

Hasan ağa, köyün ileri gelenlerinden. Bir gün çok hastalanıyor. Köyün ileri geleni olduğu için apar topar şehre, hastahaneye götürüyorlar. Konsültasyon sonrası doktor reçeteyi yazıp ellerine veriyor, tam kapıdan çıkarlarken de tembih ediyor :
"Anüsten uygulanacak, ağızdan alınmayacak!"
köylü ne bilsin anüs ne, ama soramıyor da. Köye geri dönüyorlar, ellerinde bir kutu fitil, ancak bu fitilin ne yapılmayacağını biliyorlar bilmesine de, ne yapılacağı konusunda kimsenin bir fikri yok. Muhtar efendiye arattırıyorlar ilkin, doktor yine aynı şeyi söyleyip kapatıyor telefonu. Sağa sorduruyorlar yok, sola sorduruyorlar yok. Anüs neresi, kimse bilmiyor. tekrar muhtara gidiyorlar, etme eyleme diye. muhtar kızdıracaksınız adamı diye diye telefonu tekrar açıyor, bu sefer "makatından uygulayın" diyor doktor. Yine kimsede ses yok. araştırıyorlar, kimse bilmiyor makat ne?

tekrar geliyorlar muhtara. Muhtar "bakın" diyor "iki seferdir arıyoruz adamı, küfredecek bize" ama yine de arıyor. doktorla konuştuktan sonra kıpkırmızı bir suratla kapatıyor telefonu. kendisine bakan köylülere dönüp:
"Ben demedim mi size? Çok kızdı çok! Alın o fitili, götüne sokun dedi!"

Neyse, bunu yazdiktan ve havayı bu şekilde biraz olsun yumuşattıktan sonra -bunca zamandır yazmamış olmamın kefareti olur ümidiyle- arz etmeye devam edelim.

Güzel şeyler oluyor demiştik, evet, güzel bir şey oldu, sanırım bu sene itibariyle ben üniversiteliyim!

Her ne kadar anadolu üniveristesi açık öğretim fakültesi işletme öğrencisi olacak olsam da, bana 4 yıllık "fakülte" eğitimi verecek mi? verecek. sonrasında master imkanım -kullanmayacak olsam da- var mı? var. Tamam işte, bu kadar, bundan iyisi Şam'da kayısı yahu. Gram ders çalışmadan girilebilecek en güzel yere girmiş olacağım, daha ne olsun ki?

Bücüre çok fena alıştım.

Bücür, benim arabamın iki adından biri. diğeri "Twinkie", bloglardan birinden arakladım, çok hoşuma gitti. 1999 model, yazın sıcaktan kurdeşen döktüren, yokuşlarda bayılan, kendi bayılmadığı zamanlarda beni bayıltan ama BENİM olan arabam. Yine yeni masraflar kapıda, zaten ona çalışır olduk

Ama yine de üstüne binip tıngır mıngır gidiyor olmak çok güzel, istediğin yere istediğin zaman gidebilmenin rahatlığı harika.

Bi' güzel şey daha var, ama onun zamanı var, o yüzden söylememem lazım