Artık tek yaşamaya başladım. Hem de uzunca zamandan beri.

Her ne kadar tek yaşayanlardan "Banyodaki tek diş fırçası" konulu geri bildirimler gelse de, ben aslında olayın o kadar da vahim olmadığını düşünmekteyim. Yani yalnızlık da bir tür terapi bazı bünyelere, sanırım ben de bu bünyelerden biriyim, kafamı dinlediğimi hissediyorum.

Zorlukları yok mu? var tabi. Sonucunda zemin katta olunca, ister istemez mahallenin tüm börtü böceği evinizde misafir etmek durumunda kalabiliyorsunuz. Herşeyden önemli olan bu bence. Kendini "pis" hissettiriyor yahu, bunun ötesi yok(muş). Hani karıncalar filan neyse, onları 4. ya da 44. kattaki evde bile görebiliyoruz, nerden çıkarlar, nasıl bulurlar bilmem, ama bir şekilde işlerini halledip mutfakta gözden ırak bir köşede kendi kolonyal dünyalarını kuruveriyorlar.

Bu konuya nereden geldim? Malumunuz üzere bahar geldi, börtü böcek de arz-ı endam etmeye başladı. Benim de evimde bu börtü böcekten yeteri miktarda mevcut.

Eve ilk taşındığımda bir operasyonla köklerini kurutmuş idim. Ancak geçen zaman onların benden inatçı olduklarını gösterdi. Her tarafı bol miktarda hani şu reklamları yapılan banyoyu istila etmeye hazır mikrop ordusuna karşı önlem olarak gösteren çamaşır suyuyla sildikten ve bütün delikleri kapattıktan sonra derin bir nefes almış, keyfime bakmaya başlamıştım.

Ancak baharın gelişiyle birlikte bu böcek kişileri yine kolonilerini alıp gelmiş durumdalar haneye. Tekrar bir operasyon yapmam gerekecek lakin vakit yok, artık 2 mayıs bahar bayramı ertesi evimi şu "ziyaretçiler" kılıklı vatandaşların istilasından kurtarmam lazım.

1 mayıs deyince.. Bu sene 1 mayıs da yurt çapında ve Kuzey Kıprıs Türk Cumhuriyeti'nde törenlerle kutlanacak. Geçen seneki 1 mayıs'a bir işçi kardeşimiz damgasını vurmuştu, gazetelerde boy boy sırılsıklam ıslanmış ve bayılmış halde fotoğraflarından biliyorum.

İster adı "Bahar Bayramı" olsun, ister "İşçi Bayramı", bu sene umarım sorunsuz, provokasyonsuz bir 1 mayıs yaşarız.

Aslında 3 gün tatil.. Bir minik tatil planı mı yapsam nedir?