Klavye Mahsulleri Ofisi

Saat 22.45. Avc?lar'a gitmek üzere metrobüs'e biniyorum. Cam kenar?nda tekli koltuklardan birindeyim. iki önüme 3 ki?ilik bir grup geliyor, maçtan ç?km??lar, belli. Kendi aralarinda gayet efendi, gayet sessiz bir sohbete daliyorlar. uyudum uyuyacagim.

Bir sonraki durakta kapilar aciliyor ve 20-25 kisilik bir "fanboy" grubu geliyor. Onlar da ayni mactan cikmislar.

tek basinayken hic sesi cikmayan ama 10 tanesi bir araya geldi?inde kolonile?ti?i için onlardan güç al?p sald?rganla?an mahalle köpekleri gibi, 3 ki?ilik be?ikta?l? gruba sata?maya ba?l?yorlar.

tam birbirlerine girecekken otobüstekiler araya giriyor ve besiktasli cocuklari linc edilmekten kurtariyor.

Bir takimi tutmak guzel bir sey, evet. Ben de besiktas taraftariyim. Ha, takimda kim var kim yok bilmem, gönül ba?? diyelim. Ancak sadece bir kez maça gitmi?li?im var, o da feyyazl?, sar? metinli be?ikta? zaman?yd?, amcamla birlikte gitmi?tik.

Tak?m?n fanati?i olmak da güzel bir ?ey, sonucunda sosyolojideki "aidiyet" olgusunu peki?tiriyor insanda, anlayabiliyorum.

Maç sonras? stadda kalmas? gereken fanatizmin otobüslere kadar ta?mas?na anlam veremiyorum.

Bugünün gençleri, o sata?an 18-20 ya?lar?ndaki çocuklar ayn? Galatasaray-Be?ikta? maç?na çocuklar?n? gönül rahatl???yla gönderebilecekler mi?

?u anda fanatizm kar??s?nda sessiz kalan galatasaray, fenerbahçe, be?ikta?, trabzonspor, konyaspor veya siirt köy hizmetleri yar?n hiç kimse çocu?unu stada göndermeyecek olursa gelirleri nereden kazanacaklar?

Çok yaz?k.